De hel die (spoed)keizersnede heet!

 

Je kunt wel stellen dat ik lichtelijk geïrriteerd raak als ik de woorden ’te lui om te persen’ en ‘keizersnede’ in één regel voorbij zie komen. Natuurlijk, iedereen heeft zijn eigen verhaal en dat mag ook. Ook snap ik bepaalde statements zoals: Een keizersnede maakt je niet minder moeder. Een keizersnede maakt de band met je kind niet minder. Een keizersnede is óók een manier van bevallen. Maar toch heb ik de behoefte om te laten weten dat een (spoed)keizersnede niet bepaald een ‘bioscoopje pakken’ is. 

Te lui om te persen? Te uitgeput om te persen! 

Op een gegeven moment kwam ik op een punt (na ongeveer 28 uur weeën opvangen en anderhalf uur persen) dat ik niet meer kon. Ik wilde nog wel, maar ik was volledig uitgeput. En toen alle hulpattributen ook niet meer mochten baten, belandde ik op de OK. Onder volledige narcose. Zeg maar doei tegen die romantische bevalling. 

Het moment suprême heb ik daardoor ook volledig gemist. Geen baby’tje op mijn buik, maar bij het ontwaken een aangekleed baby’tje in het wiegje en ik moest maar geloven dat dat mijn kindje was. 

Lees meer

De veelzijdige en indrukwekkende babyfysio

Daar stond ze dan in de deuropening… ♥ Sweater, skinny jeans en sneakers ♥
Shit, dacht ik bij mezelf, waarom heb ik me niet na die sollicitatie toch omgekleed. Ik wil ook m’n chill trui en sneakers aan!

Super fit en vrolijk maakt ze complimenten over ons huis en heeft ze direct een klik met mijn kinderen! Hoe doet ze dat?!!!!

Terwijl ze al vriendelijk kletsend de overstrekkende bewegingen van mijn baby bestudeert, denk ik alsmaar… Ik wil ook mijn lekkere kleren aan! Misschien moet ik een carrière als babyfysiotherapeut overwegen, fijne werkkleding en leuk met baby’s werken!

Nadat ik klaar ben met het adoreren van onze nieuwe therapeut begin ik op te letten naar wat ze zegt.
– Oh, hij is dus echt sterk… ik dacht dat altijd dat dit baby small-talk was.
– Ah, hij heeft dus veel prikkels nodig… klinkt logisch!
– En ook avontuurlijk… ja, vond hem al zo enthousiast.  Lees meer

Te lui om te persen

Bevallen, het brengt nogal wat teweeg bij de vrouw. De één schijt letterlijk in z’n broek voor een bevalling en de ander is zo zen dat ze het liefste volgens de laatste trends dat kind er al hangend aan een boom, midden in het oerwoud uit laat ploepen.

Een natuurlijke bevalling, zonder pijnstilling, zonder aanwijzingen van wie dan ook. Baas over eigen buik wordt wel heel letterlijk genomen.

Maar zelfs voor de niet zo trendgevoeligen onder ons, is de grootste angst om tijdens die bevalling te eindigen op een snijtafel en de o, zo gevreesde keizersnede te moeten ondergaan.

Er wordt namelijk beweerd dat bevallen door middel van een keizersnede niet echt bevallen is. Het wordt je namelijk wel heel erg gemakkelijk gemaakt…

keizersnede

Zet een groep (pas)bevallen vrouwen in één ruimte en het ene hysterische bevallingsverhaal na het andere vliegt om je oren. En alle verhalen die in een keizersnede zijn geëindigd krijgen een teleurgestelde blik en de opmerking ‘wat balen joh!’. De bevallen vrouw in kwestie probeert zich nog te verantwoorden door zeer teleurgesteld te zijn in haar eigen lichaam.  Lees meer

5 -zeg dit niet tegen een moeder met een baby- feitjes

Zoals jullie misschien wel weten, heb ik een klein beetje een hekel aan de geijkte lijstjes over wat je allemaal niet zeggen mag. Want ja, eigenwijs als ik ben, dat bepaal ik toch zeker zelf allemaal wel.

Maar soms is het niet geheel onverstandig om bepaalde uitspraken voor je te houden. Zeker tegen een moeder met een baby, want ja… Slaapgebrek!

Dus vandaag deel ik toch maar een aantal uitspraken die je in het bijzijn van deze moeder gewoon lekker voor je moet houden. Want ze willen het niet horen, dat is een feit.

Uitspraak 1. “Zo, jouw buik trekt ook niet snel weg.” Holy Fuck! Bedoel je nou serieus dat ik nog een dikke pens heb? Ik bedoel… Ja, het klopt ook wel, ik ben 30 kilo aangekomen. Maar hallo heb je enig idee wat er in mijn buik heeft gezeten? Dit! Een 4 kilo zwaarlijvige baby die blijkbaar tijdens de zwangerschap heel veel cheeseburgers met me mee at.  Lees meer

Kritiek op borstvoeding in het openbaar

Afbeelding: Shutterstock

Ik heb er in mijn carrière als moeder heel wat borstvoeding mogen geven. In één geval, namelijk het laatste geval, deed ik dat zelfs best lang. Heel erg lang eigenlijk, vind ik dan. Jij misschien niet. Want wat de één lang vindt, vindt de ander kort en vice versa.

Het kan en mag allemaal. Het maakt je geen betere of slechtere moeder. Het maakt je overigens wel erg moe, maar dat is weer een ander verhaal.

Nu heb ik er zelf nooit een punt van gemaakt om in het openbaar te voeden. Ik deed dat gewoon en met gewoon bedoel ik niet dat ik met mijn lekkende tieten in de rondte stond te schudden, nee ik voedde gewoon mijn kleintje omdat hij of zij honger had, of omdat ik op ontploffen stond, kan ook.

Ik deed dat gerust op een bankje in het park. Op een terrasje in de stad en ja, ook gewoon bij mijn schoonmoeder op de bank. Gewoon omdat ik dat gewoon vond.  Lees meer

Wanneer dit opvoed-gebeuren wel een keertje lukt

opvoeding succes

Ik ben niet veeleisend. Denk ik. Alles wat ik vraag is om hun schoenen een keertje na één keer vragen aan te trekken, of dat ze gewoon zonder zeuren een keer de helft van hun bord leegeten. Of dat ze een keertje de hele nacht in hun eigen bed doorslapen.

Dat is alles. Valt mee toch?

Ik weet niet waar het aan ligt. Ja, waarschijnlijk aan mijn humeur. Aan het humeur van mijn kleintjes. En de samenloop van omstandigheden in deze chaos. Maar ondanks dat ik niet zo veeleisend ben, gaat dat opvoed-gebeuren maar al te vaak de mist in. Het eindigt met vooral veel gekrijs en nadat ik een half uur heb zitten koken van binnen, ploft er in mij ook dikwijls een bommetje.

Maar soms, heel soms dan lukt dit opvoed-gebeuren wel. Bijvoorbeeld wanneer ik mijn kleintje naar bed breng en hij genoegen neemt met een verhaaltje, een liedje en een kusje. Geen gezeur om nog een verhaaltje. Geen gezeur dat ik bij hem moet liggen. Gewoon niks. Hij draait zich om en gaat slapen.  Lees meer

Nee, ik maak geen grapje… Even voorstellen!

Heeft iemand nog een mededeling?” vraagt een van mijn vriendinnen tijdens een weekend weg.

Ja, ik ben zwanger” roep ik neutraal.

Ja, ik dacht al toen je een alternatief voor Ibiza aandroeg” zei mijn vriendin droog. Dus ik uitleggen dat me dit inderdaad niet handig leek! Maar, enkele minuten later landde het bommetje dan toch en realiseerde mijn vriendinnen dat ik voor een keer GEEN grapje maakte.

Op kantoor duurde het nog wat langer… “Ben je zwanger, dat je appeltaart hebt meegenomen?”, “Ja” antwoordde ik. Pas 4 uur later toen we de taart aansneden dat een andere collega toch bedenkelijk vroeg: “Wat is nu de echte reden voor de appeltaart?”. “Ik ben echt zwanger” probeerde ik nog. Maar het was pas bij het tonen van de echo foto’s dat ook mijn collega’s het begonnen te geloven… een klein beetje dan!  Lees meer

gekke dingen na de bevalling

De meest gekke onverwachte dingen na een bevalling

Ik ben sentimenteel. Mijn kleinste kleintje wordt dit jaar vier en dat is een dingetje. Voor jou misschien niet, maar voor mij wel. Ik ga terug in de tijd. Denken aan hoe het was. Hoe het was om een kleintje te krijgen.

Het was fijn.

Maar ook gek. Gek omdat je opeens een mensje had om verantwoordelijk voor te zijn. Gek omdat je dingen meemaakt die je nooit voor ogen had.

Zoals die eerste week na de bevalling…

Ik had een soort van romantisch beeld. Dat de baby op een vredige manier eruit zou komen en vervolgens rustig in mijn armen zou belanden. Uren, nee dágen vol verwondering kijken naar dat hoopje mens dat rustig sabbelt aan mijn borst. Alleen maar liefde.

De realiteit bleek anders. 

Lees meer

Vallen er nu geen baby’s meer uit je billen?

“Mam, ik wil je wat vragen.” Zo begint de kleuter bij de helft van wat hij zeggen wil. De andere helft begint hij met “Mam, ik wil je iets zeggen”. Op zich heel duidelijk. Hij kondigt het mooi aan, geen getetter zomaar uit het niets zeg maar.

Maar laatst, toen we samen in de badkamer stonden, kwam er toch iets onverwachts. “Mam, vertel me eens hoe zit dat nou, vallen er nu geen baby’s meer uit je billen?”, was zijn vraag.

Uuuhhh, je kunt waarschijnlijk mijn verbaasde blik wel voorstellen. Moest ik nu al het gesprek met hem aangaan. Ja dááág, deze was voor zijn vader. En daarbij, hoe weet hij überhaupt dat de baby’s ‘uit mijn billen vallen’? Moet hij niet gewoon nog denken dat baby’s met de ooievaar gebracht of uit de boerenkool getrokken worden? 

Lees meer

24 tekenen dat je rondloopt met een veel te groot slaaptekort

1. De koffiemelkpoeder voor in je koffie bleek geen koffiemelkpoeder te zijn, maar Nutrilon 2. En daar kwam je pas achter na je eerste slok. Of vierde. Afhankelijk van je nacht.

2. Het lidmaatschap van de sportschool wordt voornamelijk gebruikt voor het gratis kinderopvang-uurtje en de zonnebank om even bij te kunnen slapen.

3. Je hebt zojuist je tanden gepoetst met een dagcrème in plaats van tandpasta. Of antirimpelcrème. Of erger, met een scheermesje.

4. Je vraagt de kinderen om vadertje en moedertje te spelen en jij bent de baby.

5. Je bent onder de douche staand in slaap gevallen. Misschien heb je zelfs uit de shampoofles gedronken, maar je bent te moe om je dat te herinneren.  Lees meer